benim ağaçlarım.

ODTÜ'de yurt yapımı için kesilmek istenen kavakları ve ağaçların  kesilmemesi için 55 gün nöbet tutmuş ODTÜ'lü öğrencilerin, gözlerinin yaşına bakmadan kesilen kavak ağaçlarını, izlemişsinizdir.Haberlerde, sosyal medyada yer aldı.
Bazıları kesildi ağaçların , ruhsatsız olduğu söylenen inşaatın durdurulması ile bir kısmı ,şimdilik, kurtuldu .
Ekmekçi Kız kendi blogunda ,bu olay üzerine hayatındaki ağaçları anlatmış.
Bende yazıyı okurken hayatımda aklıma gelen ağaçları düşünüyordum.
Evet hayatımızda aklımızda yer eden ağaçlar var.

Mesela ilk aklıma gelen, dedemlerin mahalledeki iğde ağaçları oldu.İlkokul bir yada ikinci sınıftayken kısacık boyumuz yetmez ,ufacık taşlarla minik kahverengi iğdeleri düşürmeye çalışırdık.
Mahalledeki parkta çınar ağaçları vardı. Korkardım biraz ama yine de diğerleri çıktı diye, dallarına tırmanmaktan geri durmazdım.
Parka çok güzel akasya ağaçları ekilmişti ve çiçekleri şahane kokuyordu.
Sonra lise yıllarımda ,Ankara'da yol boyu uzanan koca çınarların sonbaharda düşen altın rengi yapraklarını hışırdatarak yürümeye bayılırdım.


Yazlıktaki zeytin ağacımız hastalandığında ne kadar da mutsuz olmuştum.
Yanından verdiği fidan tutsun ,o da kocaman bir zeytin olsun, nasılda dilemiştim.
İstanbul'da ilk oturduğum evin yatak odasının penceresi kocaman
bir mimoza ağacına bakıyordu.Şubat ayı geldi mi, baharı müjdelercesine öyle şahane kokardı ki. İlk kez mimoza ağacının kokusu ile o evde tanışmıştım.En şahane parfümlerden daha nefis bir kokuydu.
Ya bizim eski mahalledeki ıhlamur ağacının kokusu ,onu nasıl unuturum.
Bahar rüzgarları ile ıhlamur çiçeklerinin kokusu her yana yayılır, insana ayrı bir huzur verir.
Bir de küçükken yine dedemlerin bostanında, altında  üzerine tuz serperek  domates ve ekmek yediğimiz kocaman ceviz ağacı var.Hem de ne kocaman.Yaprakları yeşil, cevizi bol,gölgesi serin.Anneannemin elleri cevizlerin yeşil kabuklarını ayırmaktan simsiyah boyanırdı.
Babamın köyünde kalın dallarına salıncak kurduğumuz beyaz dut ağacını da anmadan geçemem .Yumuşacık, sulu dutlarının tadı hala damağımdadır.
Bir de daha çok çam ağaçlarının kurumuş iğne yapraklarından yaptığımız bilezikler,kolyeler en güzel takılarımızdı çocukken.


Çektiğim resimlere bakarken ne kadar çok ağaç resmi çektiğimi farkettim. Sonbahar,yaz, kış,bahar dört mevsim, kurusundan, yapraklısına  öyle çok çekmişim ki.
Dünya üzerinde gördüğümüz en güzel şeylerden; yeşil, çiçekli, meyveli ağaçlar.
 Ekmekçi Kız'ın dediği gibi hepimiz anlatalım ki ağaçsevmezler / ağaçönemsemezler/ belki biraz durur da düşünürler.
Bu ağaçlara kıymadan ,onları koruyarak da şehirleşme olmaz mı?
Hatta, daha güzel olmaz mı?
Var mı sizinde hatıralarınızda ağaçlar?

25 yorum:

  1. Olmaz mı hiç? Ağaçlarla bir dolu hatıra var zihnimde.. Belki ben de yazarım bir esinle :)

    YanıtlaSil
  2. Ne tatlısın.
    İlk doğduğum ev müstakil, bahçeli bir evdi. Herkes hayret ediyor ama ben oradaki her renk açmış ve ağaç gibi olmuş gülleri en güzel anılar haneme yetiştirmişim. Başka pek bi olay hatırlamıyorum ama o gülleri hatırlıyorum, anneme anlatınca hayret ediyor. Sonrası apartman hayatı oldu, hiç öyle bağımız, bostanımız da olmadı, bundan ötürü kendimi hep eksik hissettim. Şimdi minik bahçeli bir evimiz oldu ve kızımcığımlarımın da aynen senin yazdığın anılar gibi anıları olsun diye, nasip olursa torunlarımın da anıları olsun diye epeyce uğraşıyorum bahçe işleri ile. Bayılıyorum böyle anılara da.
    Çok keyifle okudum, ne mutlu sana.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdi buralardaki apartman yığınlarına bakınca buraların birdonem bağlık bostanlık olduğuna bende inanamıyorum 😊

      Sil
  3. Olmaz mııı, hem de öyle çok ki. Neyse ki hep onların arasında yaşadım.

    YanıtlaSil
  4. Aağaçlara büyümen ne güzel gerçekten

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hiç farkına varmamıştım ama düşününce aklımda baya yer tutmuşlar.

      Sil
  5. Ah olmaz mı ağaçlarımız... Seninkileri keyifle okudum. Bir cana kıyılmışcasına üzülüyorum ağaçlar kesildiğinde. Medeniyeti, şehirleşmeyi neden beton olarak görebildiklerini hala anlayamıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gelecek nesilleri dşünmeden ağaç kıyımı yapılıyor maalesef,duyarlı insanların çoğalmasını, gençlerin çevreyi sahiplenmesini umuyoruz.

      Sil
  6. ayy ağaç hayatta en sevdiğim şeylerden biri. diğerleri de bebekler kuşlar çiçekler. ama hiç böyle anılı ağacım yok. hep büyük şehirlerde yaşadığım için. çok güzeldi bu yazı. bir de geçmiş bahar mimozası adlı arkadaşda okudum. ne güzel böyle anılar yaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Özellikle düşünmemiştim hiç.Ama neler neler varmış ağaçlarla ilgili yaşantımda:)Tesekkürler ..

      Sil
  7. Evet maalesef ağaçlar rant uğruna hunharca kesiliyor. Türkiye'nin uydu görüntülerinde bile artık yaşadığımız coğrafyanın çorak bir toprak haline dönüşmeye başladığı açıkça belli oluyor. Özellikle İstanbul ve Ankara gibi büyük şehirlerde görüntü tam anlamıyla böyle. Ağaçların herkesin yaşamında önemli bir yeri var tabii. Çocukluğumda bahçede bir vişne ağacı vardı. Ben de onu hatırlıyorum. Ağaçları kaybetmediğimiz güzel bir yaşam dileğiyle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umarım geleceğe bol yeşil alanlar bırakırız..

      Sil
  8. Ağaçları çok severim. Yeşillik manzara içimi açıyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de deniz ve ağaçlar, yeşil ve mavi en güzel manzaralardır.

      Sil
  9. bizim 2. evimiz müstakildi güzel ve büyükde bir bahçesi vardı 6 yaşında taşındırk 7 sene filan oturduk ağaçların tepesinde az zaman geçirmedik helede meyve verdikleri dönemde :) kiraz elma armut şeftali erik çok ağacımız vardı maziye gittim sanırım ezcik elinize dilinize kalmenize sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. meyvayı ağaçtan yemek çocukluğun en güzel anıları oluyor bence.
      Teşekkürler.

      Sil
  10. Eminim çoğunluğun anılarında yer tutmuştur ağaçlar. Senin ağaçlarla olan anılarında çok hoş :) Anneannenin cevizi ayıklarken ellerinin kara olması...neler hatırlattı bana neler :) Okurken eskilere gittim geldim, teşekkür ederim. Çok güzel bir yazı olmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. arada geçmişi hatırlamak iyi oluyor galiba:)
      sevgiler, teşekkürler.

      Sil
  11. Alice Harikalar Diyarı'ndaki beyaz tavşan gibi hissettim kendimi şimdi, "geç kaldım, geç kaldım" :))
    Yorumunuzu ilk okuduğumda sayfanızı ziyaret etmiştim, o zaman ağaç yazısı yoktu henüz, şimdi okudum. Sizin de ne güzel ağaçlarınız olmuş zaman içinde, sadece hatırlaması bile insana mutluluk veren ağaçlar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Böyle güzel bir konuyu açtığınız için memnuniyetimi belirtmeden geçemem.Benimde yazasım varmış bu konuda.Bende teşekkür ederim, sevgiler.

      Sil
  12. Dayımın sitelerinin bahçesinde bir çınar ağacı vardı, akıllara zarar büyüklükteydi. Mübarek sanki Avatar filminden fırlamış gibiydi. Hatıralarımızda ki ağaçları sorunca direk aklıma o geldi :). Yazınızın içeriğini çok beğendim bu arada, teşekkürler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir de çocukken o ağaçların hepsi pek bir ulu geliyor gözlerimize.Ama çınar ağaçları genelde heybetlidir,tüm mevsimleri yaşatır yapraklarının rengiyle.
      Teşekkürler yorumunuz için.

      Sil
  13. ve herkesin hayatına dokunan ağaçlar vardır ve olmalı :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...